Finding your own way

Throughout our lives, we’re being influenced by the outside world. We might think that we’re very individual human beings and that we’re largely independent of others. But even then our family, friends, colleagues, neighbours, government and all different kinds of media play an important role in how we look at ourselves and at life in general. The extent to which we are affected is more profound than we might think. Age doesn’t appear to play a decisive role in this.

Families, in particular, can play a big part. For example: when parents or guardians repeat a certain point of view often enough, it is most likely that their children will embrace this as their own. The rest of the family can also make their specific mark. Our actions and thoughts are often, especially as a child, based on our immediate surroundings: this is our main reference. We’re not only affected by spoken words; a look, attitude or action usually says more than enough. Some families specialise in this “unspoken influence”. This often says a lot about the relationships within the family, and the desire of some family members to emphasise their vision (and their power). Many television series are based on this specific behaviour.

Why are we so easily influenced in certain situations? The fear of being excluded by others can be a factor. We are (often unconsciously) willing to make concessions, as long as we feel appreciated and accepted. We like to be part of a group because of the feelings of safety and security that this brings about. That’s why these themes are often used / abused by others when it comes to exerting influence.

Of course, we can also be influenced in a positive, caring way, but deliberate negative manipulation is undesirable. It is therefore, good practice to analyse ourselves on a regular basis: do we really make our own decisions? Because of the relative subtle signals that go with manipulation, it can sometimes be difficult to pinpoint what exactly is going on. Yet it is important to realise in which areas we are most receptive to outside influences.

So how important are other people’s opinions to us? What would happen if we’d rely more on our own compass? Of course, there’s some degree of adjustment required of us since we live in a society. Otherwise, it would not be possible to live together. But while there’s often enough space available within those limits, do we actually take that space? If not, why not? Are we able to determine without others what is good for us? How dependent are we (in this respect) on others? Are we strong enough to go our own way? Are we able to recognise the internal signals that indicate what’s good or not for us? Or should we learn to point our antennas more inward instead of outward?

It remains a dynamic balance: choosing between our own opinions or someone else’s. Each of us can decide where to draw the line. I can also try to exert a certain degree of influence with this article. But to what extent this really is the case: feel free to decide for yourself.

Je eigen weg bepalen

We worden gedurende ons hele leven beïnvloed door de buitenwereld. Wellicht denken we heel individueel bezig te zijn en voor een groot deel onafhankelijk van anderen te opereren. Maar dan nóg spelen onder andere familie, vrienden, collega’s, buren, overheid en media een belangrijke rol in de wijze waarop we naar onszelf en het leven kijken. De mate waarin we beïnvloed worden is vaak groter dan we doorgaans denken. Leeftijd blijkt hierbij niet of nauwelijks bepalend.

Vooral familie kan op dit gebied een flinke duit in het zakje doen. Als opvoeders bijvoorbeeld maar vaak genoeg een bepaald standpunt herhalen, is de kans groot dat hun kinderen dit overnemen. De rest van de familie kan ook een stevige impressie achterlaten. We stemmen ons handelen en denken toch vaak in eerste instantie af op wat onze directe omgeving aangeeft: dit is immers onze referentie. De beïnvloeding hoeft niet eens in gesproken woord te zijn: een blik, houding of handeling zegt meestal al genoeg. Sommige families zijn zeer kundig in het onuitgesproken beïnvloeden van elkaar. Dit zegt vaak veel over de onderlinge verhoudingen, en de wil van bepaalde familieleden om hun visie (en daarmee hun macht) te laten gelden. Op dit gegeven is menig tv-serie gebaseerd.

Wat maakt dat we in bepaalde situaties zo gemakkelijk beïnvloedbaar zijn? De angst om buitengesloten te worden kan hierbij een factor zijn. We zijn (veelal onbewust) bereid om concessies te doen naar onszelf toe, om maar gewaardeerd en geaccepteerd te voelen. We willen graag deel uitmaken van een groep vanwege de gevoelens van veiligheid en geborgenheid die dit met zich meebrengt. Het zijn daarom vaak deze elementen die gebruikt/misbruikt worden door anderen als het gaat om het uitoefenen van invloed.

Invloed van buitenaf kan natuurlijk ook positief bedoeld zijn, maar bewuste negatieve manipulatie is daarentegen ongewenst. Het is daarom goed om met enige regelmaat te analyseren in hoeverre wij daadwerkelijk onze eigen beslissingen nemen. Omdat het hierbij vaak om (relatief) subtiele signalen gaat, kan het lastig zijn om de vinger te leggen op wat er nou precies gaande is. Toch is het belangrijk om te beseffen op welke vlakken wij het meest ontvankelijk zijn voor beïnvloeding van buitenaf.

Dus: hoe belangrijk is andermans mening? Wat zou er gebeuren als we meer op onze eigen kompas zouden varen? Natuurlijk is enige mate van aanpassing gewenst aan de samenleving, anders wordt deze onleefbaar. Maar er is vaak genoeg ruimte binnen deze grenzen te herkennen, nemen we die dan ook? Zo niet, waarom eigenlijk niet? Zijn we in staat om zonder anderen te bepalen wat goed voor ons is? Hoe afhankelijk zijn we in dit opzicht van anderen? Zijn we krachtig genoeg om onze eigen weg te gaan? Kunnen we de interne signalen herkennen die aangeven wat wel/niet goed voor ons is? Of moeten we leren om onze antennes wat meer naar binnen te richten i.p.v. naar buiten?

Het blijft een dynamische balans: de keuze voor onze eigen mening of voor die van een ander. Ieder van ons kan besluiten waar deze grens ligt. Ook ik kan met dit stukje een bepaalde mate van invloed uitoefenen. Maar in hoeverre dit ook echt zo is mag een ieder helemaal voor zichzelf bepalen.

Franklin Heilbron, blogger and spiritual life coach, lives and coaches in Amsterdam (The Netherlands). He loves life, loves people, hugely enjoys intelligent conversations, and can be deeply moved by beautiful sounds and images.

More from the Blog